Glory of the Guru - Ep-02

 

Glory of the Guru

Amazement in America -3/Ep-02/03-06-2022

Source: Glory of the Guru – Compiled by Smt. S. Vijayalakshmi, Salem

Telugu Translation: Sri Bhaskarananda Natha ;  #శిష్యకోటిశృంగేరి

 

In 2004, my eldest daughter Sri Vidhya was blessed with progeny. I went to Atlanta, to support her through labor and delivery. When I was getting ready to return to India, my daughter fell seriously ill. I had to extend my stay and visa in the US for two more months. My daughter was employed as a software engineer and had to return to work. Once I returned to India, she enrolled the four months old baby in a day care center and went to work.

 

Unfortunately, the baby contracted ear infection from the day care and fell very sick. The pediatrician advised home care for the baby. My daughter requested me to help her take care of the baby till she found a nanny. I left for the USA again.

 

When I landed at the Atlanta airport, I was interviewed by immigration officials. An austere immigration officer looked at me with hostility and asked when I would return to India. I answered that I would return in 4 months. With distrust she said "I don't believe that you will return home in 4 months. I looked at your records and found that you had extended your stay the last time you visited". I tried to explain to her that I owned a business and had aged parents in India but she paid no heed. She escalated the issue to her supervisors. I felt overwhelmed. I only wanted to help my daughter and here I found myself in foreign land trying to explain myself unsuccessfully to (3) unfriendly authority. I went to meet the senior immigration officials and they asked me the same questions. They listened to my answers and began discussing among themselves. I meditated on the lotus feet of the compassionate Guru and surrendered to Him. I recited the paramount Mantra "Sri Guro Paahimaam". Before I could complete "Sringeri Jagadguro Paahimaam" a senior officer asked if my daughter was employed. I answered she was employed as a software engineer. Immediately, he granted me 6 months visa and apologized for causing inconvenience and delay.

 

Scriptures expound the grace and speed with which Lord Hari came to save Gajendra from the alligator. With the same compassion and swiftness my Guru, the supreme personality of Godhead, came to my protection across continents. Words fail me as I try to describe the unsurpassed empathy of my Guru.                   https://chat.whatsapp.com/LZI4dZ4Eflo4aO7tFxOLGJ

 

 

అమెరికాలో అద్భుతం – 03/Ep-02/03-06-2022                                                                                    Source:  Glory of the Guru – Compiled by Smt. S. Vijayalakshmi, Salem

తెలుగు అనువాదము: శ్రీ భాస్కరానంద నాథ / #శిష్యకోటిశృంగేరి

 

2004లో, నా పెద్ద కూతురు శ్రీ విద్య భగవంతుని దయ వలన గర్భం దాల్చింది. కాన్పు కోసం ఆమెకు సహాయం చేయడానికి నేను అట్లాంటా వెళ్ళాను. నేను భారతదేశానికి తిరిగి రావడానికి సిద్ధమవుతున్నప్పుడు, నా కుమార్తె తీవ్ర అనారోగ్యానికి గురైంది.  అమెరికా  లో నా బస మరియు వీసాను మరో రెండు నెలలు పొడిగించవలసి వచ్చింది. నా కూతురు సాఫ్ట్‌వేర్ ఇంజనీర్‌గా ఉద్యోగం చేస్తుండటంతో  తిరిగి ఉద్యోగంలో చేరాల్సి వచ్చింది. నేను భారతదేశానికి తిరిగి వచ్చిన తర్వాత, ఆమె తన నాలుగు నెలల పాపను డే కేర్ సెంటర్‌లో చేర్చి పనికి వెళుతూ వుండేది.

 

దురదృష్టవశాత్తు,  డే కేర్ సెంటర్ లో వున్నప్పుడు శిశువు చెవికి ఇన్ఫెక్షన్ సోకి అనారోగ్యం పాలు అయ్యింది.   పిల్లల వైద్యుడు శిశువును  ఇంటి సంరక్షణలో కొన్నాలు వుంచాలని  సూచించినాడు. నా కుమార్తె తనకు నానీ దొరికే వరకు బిడ్డను చూసుకోవడానికి సహాయం చేయమని నన్ను అభ్యర్థించింది. నేను మళ్ళీ USA కి బయలుదేరాను.

 

నేను అట్లాంటా విమానాశ్రయంలో దిగినప్పుడు, నన్ను ఇమ్మిగ్రేషన్ అధికారులు ఇంటర్వ్యూ చేశినారు. కఠినమైన ఓ ఇమ్మిగ్రేషన్ అధికారి నన్ను శత్రుత్వంతో చూసినట్లుగా  నేను భారతదేశానికి ఎప్పుడు తిరిగి వస్తానని అడిగింది. నేను 4 నెలల్లో తిరిగి వస్తానని సమాధానం ఇచ్చాను. అపనమ్మకంతో "మీరు 4 నెలల్లో ఇంటికి తిరిగి వస్తారన్న నమ్మకం నాకు కలగడం లేదు. నేను మీ రికార్డులను అన్నీ చూసాను మరియు మీరు చివరిసారి సందర్శించినప్పుడు మీ బసను పొడిగించారని నేను తెలుసుకున్నాను " అని చెప్పింది. భారతదేశంలో నేను ఒక వ్యాపారాన్ని కలిగి ఉన్నానని మరియు వృద్ధులైన తల్లిదండ్రులు ఉన్నారని నేను ఆమెకు వివరించడానికి ప్రయత్నించాను, కానీ ఆమె పట్టించుకోలేదు. ఆమె తన సూపర్‌వైజర్‌కు సమస్యను చేరవేసింది.

 

నేను పొంగిపోయాను. నేను నా కుమార్తెకు మాత్రమే సహాయం చేయాలనుకున్నాను, కానీ ఇక్కడ నేను విదేశీ దేశంలో  ఎంత ప్రయత్నించినా స్నేహపూరిత వాతావరణం లేని కార్యాలయంలోని అధికారులకు వివరించలేక విఫలమైనట్లు గా భావించి, నేను ఒక  సీనియర్ ఇమ్మిగ్రేషన్ అధికారిని  కలవడానికి వెళ్ళాను మరియు వారు కూడా నన్ను అవే ప్రశ్నలు అడిగారు.

 

వారు నా సమాధానాలు విని తమలో తాము చర్చించుకోవడం ప్రారంభించారు. కరుణా సముద్రుడు అయిన  గురువుగారి పాద పద్మములను ధ్యానించి వారికి శరణాగతి చేశాను. నేను "శ్రీ గురో పాహిమాం" అనే పరమ మంత్రాన్ని పఠించడం మొదలు పెట్టాను. నేను "శృంగేరి జగద్గురో పాహిమామ్" అని పూర్తి చేసే లోపు నా కూతురు ఉద్యోగంలో ఉందా అని ఒక సీనియర్ అధికారి అడిగారు. ఆమె సాఫ్ట్‌వేర్ ఇంజనీర్‌గా ఉద్యోగం చేస్తున్నదని నేను సమాధానం చెప్పాను. వెంటనే, అతను నాకు 6 నెలల వీసా మంజూరు చేశాడు మరియు అసౌకర్యానికి మరియు ఆలస్యం చేసినందుకు క్షమాపణలు చెప్పాడు.

 

మొసలి పట్టు నుండి గజేంద్రుడిని కాపాడడానికి భగవంతుడు శ్రీహరి చూపిన దయ మరియు వచ్చిన వేగాన్ని మన పురాణ  గ్రంథాలు చక్కగా వివరించినాయి. మా గురువులు కూడా అదే కరుణ మరియు శీఘ్రతతో, భగవంతుని వలె మా గురువుల యొక్క అత్యున్నత వ్యక్తిత్వం, ఖండాలు దాటి నా రక్షణకు వచ్చారు. నా గురువు యొక్క అపూర్వమైన సానుభూతిని, ప్రేమను  వర్ణించడానికి నేను ప్రయత్నించినప్పుడల్లా నాకు పదాలు పలుకడం లేదు.

 

శ్రీ గురో పాహిమాం...పరమ దయాళో పాహిమాం...శృంగేరి జగద్గురో పాహిమాం...శ్రీ భారతీతీర్థ పాహిమాం.. శ్రీ విధుశేఖర భారతీ  పాహిమాం….దాసోహం శృంగగిరి నాథ ...సర్వం శ్రీ గురు చరణారవిందార్పణమస్తు.

తెలుగు అనువాదము: శ్రీ భాస్కరానంద నాథ /  #శిష్యకోటిశృంగేరి

#ShishyakotiSringeri / 03-06-2022

For previous episodes, please follow us on

https://www.facebook.com/groups/521228098671530

https://t.me/shishyakotisringeri

https://chat.whatsapp.com/Ll7hW4VCInWAtYJzRCQh4E

https://chat.whatsapp.com/LZI4dZ4Eflo4aO7tFxOLGJ

(దయచేసి పేర్లు, లింకులు తుడపకుండా, వున్నది వున్నట్లుగా షేర్ చేయండి) 

 

GLORY OF THE GURU - Ep-01

 

GLORY OF THE GURU

The Elephant Arrived/Ep-01/01-06-2022

Source: Glory of the Guru – Compiled by Smt. S. Vijayalakshmi, Salem

Telugu Translation by Sri Bhaskarananda Natha  

 

With the blessings of His Holiness Sri Sri Bharathi Theertha Mahaswamiji, my mother Smt. Rajalakshmi Ammal initiated the tradition of celebrating the birth star of His Holiness every month. Since 1990 to this day, every month on Mrigaseersha day, an imperial procession is led through the main streets of Salem. A stately elephant leads the procession followed by musicians playing the oboe and a cohort of young devotees carrying the regal white parasol, flags and banners. This pageant is followed by a grandly adorned chariot hoisting the portrait of Sadhguru decorated with flowers and garlands. Pious devotees surround the chariot on all sides reciting the supreme mantra “Sri Guro Paahimaam”. The arrangements for the procession are done as a team by the Mrigaseersha Committee with each member entrusted with one responsibility. Of the devotees, Mr. Chettiar was responsible for flower décor while Mr. Dhurairaj was responsible for organizing the elephant and the oboists.

 

At the time of this event, the only elephant available to lead the processions was the one from Sri Sugavaneswara temple in Salem. One Mrigaseersha day, a few hours before the procession, the commissioner of Sri Sugavaneswara temple called to inform us that the temple elephant has injured its leg and was not able to walk. When Mr. Dhurairaj informed me that the elephant would not lead the procession, I was disheartened. My heart appealed to His Holiness “Oh Guru! What is a procession without an elephant leading it? Please show us a way out of this predicament.”

 

Since there were only a few hours left for the procession, I focused my attention on other pending issues. Meanwhile, Mr. Dhurairaj was taking a nap after lunch in his rice mill. Suddenly he was aroused by the resounding voice of the Jagadguru declaring “Dhurairaj! The elephant has arrived.” Startled, Mr. Dhurairaj ran out to the doors. He was awestruck to see a huge elephant clatter the gate of his rice mill. The perplexed mahout had a strange tale to relate. He said, “We were on our way to Kodumudi (another town near Salem) to participate in a function. But my elephant seems to be mysteriously drawn to your door. He simply won’t move forward. We have been struggling in vain for the last half an hour, to get him to proceed.”

 

Mr. Dhurairaj realized that this was solely due to the grace of His Holiness and informed us over the phone. We spoke to the mahout and used the elephant for the procession with all grandeur. My heart swells with gratitude and my eyes fill with tears each time I recount this miracle. Both the grace of my Guru which summoned the elephant and His mercy that announced its arrival are beyond compare.

 

---------------------------------------------------------------------------------------------------------

The Elephant Arrived/Ep-01/01-06-2022

Source: Glory of the Guru – Compiled by Smt. S. Vijayalakshmi, Salem

తెలుగు అనువాదము: శ్రీ భాస్కరానంద నాథ / #శిష్యకోటిశృంగేరి

 

శ్రీ గురు చరణులు శ్రీ శ్రీ భారతి తీర్థ మహాస్వామి ఆశీర్వాదంతో, నా తల్లి శ్రీమతి రాజలక్ష్మి అమ్మ  ప్రతి నెల  గురువుల  యొక్క జన్మ నక్షత్రాన్ని జరుపుకునే సంప్రదాయాన్ని ప్రారంభించారు. 1990 నుండి ఈ రోజు వరకు, ప్రతి నెల మృగశిర నక్షత్రము రోజున, సేలం ప్రధాన వీధుల గుండా ఒక ఉత్సవం పెద్ద ఎత్తున జరుగుతుంది.  ఓ పట్టపు ఏనుగు ఊరేగింపుకు ముందు నడుస్తూవుంటే, తప్పెట్లు, తాళాలతో సంగీతకారులు, ఒబో (Oboe) వాయించేవారు, జెండాలు, బ్యానర్లను పట్టుకొని యువ భక్త బృందం, దాని వెంట  పుష్పాలు మరియు దండలతో అలంకరించబడిన గురు దేవుళ్ళ యొక్క చిత్రపటాన్ని అద్భుతంగా అలంకరించిన రథం లో వుంచి “శ్రీ గురో పాహిమాం” అనే మూల మంత్రాన్ని పఠిస్తూ భక్తులు నలు  వైపుల నుంచి  రథాన్ని చుట్టుముట్టి,  భక్తితో లాగుతారు.

 

ఈ ఊరేగింపు ఏర్పాట్లు “మృగశీర్ష కమిటీ” అను ఒక బృందం యొక్క పర్యవేక్షణ లో  ప్రతి సభ్యునికి ఒక బాధ్యతను అప్పగిస్తారు. భక్తులలో శ్రీ చెట్టియార్ గారు పూల అలంకరణకు బాధ్యత వహించగా, శ్రీ దోరైరాజ్ గారు  ఏనుగు మరియు ఒబోయిస్టులను నిర్వహించడానికి బాధ్యత వహించారు. ఈ సందర్భములో, ఊరేగింపుకు ముందు ప్రధాన అలంకారంగా నడిపించడానికి  అందుబాటులో ఉన్న ఒకే ఒక ఏనుగు  సేలం లోని శ్రీ సుగవనేశ్వర ఆలయం లో కలదు.  మృగశీర్ష రోజు, ఊరేగింపుకు కొన్ని గంటల ముందు, శ్రీ సుగవనేశ్వర ఆలయ కమిషనర్, ఆలయ ఏనుగు కాలుకి గాయమైందని, నడవలేకపోతున్నదని మాకు తెలియజేసినారు. ఏనుగు ఊరేగింపులో పాల్గొనబోదని శ్రీ దోరైరాజ్ గారు నాకు సమాచారం ఇచ్చినప్పుడు, నేను ఎంతో నిరుత్సాహపడ్డాను. మనసులోనే  నేను  శ్రీ గురు చరణులను ప్రార్ధించినాను... “ఓ గురు దేవా! ఏనుగు లేకుండా నడిచే ఊరేగింపు అందగించదు, దయచేసి ఈ దుస్థితి నుండి బయటపడటానికి మాకు ఒక మార్గం చూపించండి”...అని. 

 

ఊరేగింపుకు కొన్ని గంటలు మాత్రమే మిగిలి ఉన్నందున, ఇతర సమస్యలపై నా దృష్టిని కేంద్రీకరించాను. ఇంతలో శ్రీ దోరైరాజ్ గారు తన రైస్ మిల్లులో భోజనం చేసి ఓ కునుకు తీశారు. అకస్మాత్తుగా జగద్గురు యొక్క పిలుపు   “దోరైరాజ్, ఏనుగు వచ్చింది లే ”....అన్న మాటతో వులిక్కిపడి నిద్ర లేచి  ప్రవేశ ద్వారం  (గేటు) వైపు పరుగెత్తినాడు. తన వడ్ల మిల్లు యొక్క గేటును ఒక భారీ ఏనుగు లాగడం చూసి అతను ఆశ్చర్యపోయాడు. కలవరపడిన మావటి  మాట్లాడుతూ, “మేము ఒక కార్యక్రమంలో పాల్గొనడానికి కొడుముడి (సేలం సమీపంలోని మరొక పట్టణం) వెళ్తున్నాము. కానీ నా ఏనుగు వున్నట్లుండి ఇక్కడ ఆగి మీ తలుపును ఊపుతున్నది, ఎంత ప్రయత్నించినా ముందుకు సాగటం లేదు” అని.  ”శ్రీ దోరైరాజ్ గారు ఇది కేవలం గురు దేవుల  దయ వల్లనే అని గ్రహించి ఫోన్ ద్వారా మాకు సమాచారం ఇచ్చారు. మేము మావటి వాడితో మాట్లాడి ఆ ఏనుగును ఊరేగింపు కోసం వాడుకున్నాము. నా హృదయం కృతజ్ఞతతో కరిగిపోయినది.   ఈ అద్భుతాన్ని వివరిస్తున్న  ప్రతిసారీ నా కళ్ళు కన్నీళ్లతో నిండిపోతాయి.

ఏనుగును పిలిపించిన  గురువుల  దయ మరియు దాని రాకను ప్రకటించిన వారి కరుణ రెండూ సరి పోల్చలేనివి.

 

 

శ్రీ గురో పాహిమాం...పరమ దయాళో పాహిమాం...శృంగేరి జగద్గురో పాహిమాం...శ్రీ భారతీతీర్థ పాహిమాం.. శ్రీ విధుశేఖర భారతీ  పాహిమాం….దాసోహం శృంగగిరి నాథ ...సర్వం శ్రీ గురు చరణారవిందార్పణమస్తు.

తెలుగు అనువాదము: శ్రీ భాస్కరానంద నాథ /  #శిష్యకోటిశృంగేరి

#ShishyakotiSringeri / 01-06-2022

For previous episodes, please follow us on

https://www.facebook.com/groups/521228098671530

https://t.me/shishyakotisringeri

https://chat.whatsapp.com/Ll7hW4VCInWAtYJzRCQh4E

https://chat.whatsapp.com/LZI4dZ4Eflo4aO7tFxOLGJ

(దయచేసి పేర్లు, లింకులు తుడపకుండా, వున్నది వున్నట్లుగా షేర్ చేయండి)                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                           

మంత్రము - శక్తి

మంత్ర శాస్త్రము - శక్తి

ఒక ఊర్లో ఒక శాస్త్రి గారు వుండేవారు ఆయన పరమ నిష్ఠా గరిష్టుడు. వాళ్ళ తాత ముత్తాతల నుంచి వస్తున్న శివ పంచాయతనం వుండేది. శాస్త్రి గారు రోజూ నమక చమకములతో అభిషేకము చేసి శ్రద్దగా పూజ చేస్తూ వుండేవారు.

ఒకరోజు వాళ్ళ ఇంటి ఆవిడ గారెలు చేసి, వాళ్ళ పాలేరు కు నాలుగు పెట్టినది. వాడు కమ్మగా తిని, అమ్మా ఇంక నాలుగు వడలు పెట్టు అమ్మా అన్నాడు. ఇంటి ఆవిడ “లేవురా అయిపోయినాయి” అన్నది.

అదేంటి అమ్మగారు ఇంట్లో ఇంకా 23 గారెలు పెట్టుకొని లేవు అంటారు అని అన్నాడు.
ఆవిడ వంటింట్లోకి వెళ్లి లెక్క పెడితే సరిగ్గా 23 గారెలు వున్నాయి. నీకెలా తెలుసురా అని అడిగినది. తెలుసులెండి అని వాడు అన్నాడు. ఈ విషయాన్ని తన భర్త కు తెలిపినది ఆ మహా ఇల్లాలు. శాస్త్రి గారు పాలేరును నిలదీసినాడు ..నీకు ఎలా తెలుసు అని. తెలుసు లెండి గురువు గారు అన్నాడు. వదల లేదు శాస్త్రి గారు. అదొక విద్య లెండి నాకు మా అయ్య నుంచి వచ్చినది, నాకు ఒక యక్షిణి చెవులో చెబుతుంది ఇదంతా అన్నాడు.

ఆ రోజు రాత్రికి శాస్త్రి గారికి నిద్ర పట్టలేదు. ప్రక్క రోజు పాలేరును అడిగాడు. ఒరేయ్ ఇన్ని రోజుల నుంచి నేను పూజ చేస్తున్నాను, నాకు ఏ విద్య రాలేదు, ఏ శక్తి రాలేదు, నీకు ఈ విద్య ఎలా వచ్చినది? ఆ మంత్రము ఏమిటో నాకు చెప్పరా అని అడిగినాడు.

విధి లేక పాలేరు ఆ మంత్రాన్ని (కర్ణ పిశాచి) మంత్రమును గురువు గారికి చెప్పినాడు. ప్రక్క రోజు గురువు గారు శ్రద్దగా ఆ మంత్రాన్ని పఠించినాడు. కర్ణ పిశాచి ఇంటి బయట నుంచి పలికినది. శాస్త్రి గారూ అని పిలిచినది. ఏమి కావాలి అని అడిగినది. గురువు గారు ఇంట్లో నుంచి ఎవరూ అని అడిగినాడు. నేను కర్ణ పిశాచిని (యక్షిణి) మీ ఇంట్లోకి రావాలంటే ఆ పూజా మందిరములోని దేవతా మూర్తులను బయట పడెయ్యండి, నేను లోపలి వస్తాను అని అన్నది.

శాస్త్రి గారి గుండె గుభేలు మన్నది. అప్పుడు అర్ధమైనది. ఒరేయ్ మా ఇంట్లో పూజా మందిరములోని దేవతా మూర్తులు ఎంత శక్తి వంతమైనవో, వాటి వలనే గదా ఈ పిశాచము లోనికి రాలేదు. ఇలా ఎన్ని రోజుల నుంచి నన్ను నా కుటుంబాన్ని దుష్ట శక్తుల నుంచి కాపాడు తున్నాయో గదా, ఇన్నాళ్ళు నాకు తెలియ లేదు, పెద్దలు ఇచ్చిన నిజమైన ఆస్తి ఇదే కదా అని, నీవూ వద్దు, నీ మంత్రము వద్దు అని ఆ పిశాచాన్ని వెళ్లి పొమ్మన్నాడు. తన పూజా మందిరములోకి వెళ్లి ఆ పరమ శివుని కాళ్ళ మీద పడి కృతజ్ఞతతో “ ఓం నమో భగవతే రుద్రాయ, ఓం నమో భగవతే రుద్రాయ నమః” అని చెంపలు వేసుకొన్నాడు. మంత్ర విద్య వున్నది నమ్మకము శ్రద్ధ అవసరము దేనికైనా.

పూజా మందిరములో వున్న విగ్రహాలు పాతవైనా, అరిగి పోయినా మీ తాత ముత్తాతలు పూజించినవి అవి. వాటిల్లో ఎంతో శక్తి దాగి వుంటుంది. వాటిల్ని పారేయకండి. భక్తితో ఒక్క పుష్పం పెట్టండి. అవి చైతన్య మౌతాయి. మిమ్మల్ని మీ కుటుంబాన్ని కాపాడుతాయి.

వారు ఎవరో కాదు ఆ శాస్త్రి గారు మా ముత్తాత కు తాతగారు........ఈ కధ మా బామ్మ గారు మాకు చిన్నప్పుడు చెబుతూవుండేది....శ్రీమాత్రేనమః ....

దీనిని పెరుతొలిగించేసి చాలా చోట్ల, whats app లలో, నెట్ లో,  కొన్ని పుస్తకాలలో అచ్చు వేసి వున్నారు....మా తాత గారింటికి కాశీ నుంచి జగద్గురువులు బ్రహ్మానందం సరస్వతీ స్వాములు, మరియు కంచి మహా స్వాములు తరుచుగా భిక్షకు వస్తువుండేవారు.....తరువాత మా నాన్నగారి హయాం లో జగద్గురువులు శ్రీ కుర్తాలం పీఠాధిపతులు శ్రీశివచిదానంద భారతీ స్వాముల వారు వస్తూ వుండేవారు....వారందిరితో మా బామ్మ ఈ విషయాలు చెబుతూ వుండేది మా చిన్నప్పుడు...
........భాస్కరానంద నాథ /26-06-2012 @ శ్రీకాళహస్తి

శ్రధ్ధ

నిన్న నేను తర్పణములు వదులుకొని, మడితో కాకికి అన్నం, వడ పెట్టాను అపార్టుమెంటులో పైన.
ఈ కార్యక్రమం అంతా ఓ 35 ఏండ్ల అమ్మాయి చూస్తూ వున్నది....నా దగ్గరకు వచ్చి అడిగింది...
" అయ్యా, నమస్కారములు ...మా అమ్మా నాన్నలు చనిపోయినారు ....అన్నదమ్ములు లేరు...
పెళ్లి అయినది ....మా అమ్మా నాన్నలకు మేము ఏ కర్మ కాండ పెద్దగా చేయలేదు....నా భర్తకు ఇవన్నీ నమ్మకం లేవు....మా అమ్మా నాన్నలకు నేను ఏ విధముగా ఇవన్నీ చేయగలను....నా తల్లిదండ్రులకు నేను ఏమీ చేసుకోలేనా? నాకు పిల్లలు లేరు....ఏం చేయమంటారు స్వామీ".... అని

కళ్లల్లో నీళ్లు తిరిగినాయి నాకు....
అమ్మా అన్నం వండినావా? మీరు తిన్నారా అని అడిగాను....
లేదండీ ఇంకా తినలేదు....
వెళ్లి ఓ పళ్ళెం లో అన్నం పట్టుకా రా తల్లీ.....
వెళ్లి పది నిమిషాలలో ఆ అమ్మాయి అన్నం పట్టుకొని వచ్చింది....
అమ్మా అక్కడ పెట్టి, దక్షిణ దిక్కు తిరిగి, మీ అమ్మా నాన్నలను గట్టిగా పిలువు తల్లీ...అన్నాను...
మనసులో ప్రార్ధన చేసి....అమ్మా, నాన్నా అని మూడు సార్లు పిలిచింది.....వెంటనే కాకులు వచ్చినాయి....కానీ ఎంతసేపటికీ ముట్టవు......అరగంట అయింది....ఈ పిల్ల ఏమో ఏడుస్తుంది...
ఏమండీ ఎందుకు తినలేదు అని అడుగుతుంది నన్ను....
ఓ సారి నేను కళ్లు మూసుకొని ఆలోచించి....ఇలా చెప్పు అమ్మా అన్నాను....
" అమ్మా- నాన్నా నా తప్పులన్నీ క్షమించి, మన్నించి అన్నం తినండమ్మా "....అని...
అంతే మరుక్షణం లో కాకులు  అన్నీ వచ్చి తినిపోయినాయి....
ఈ అమ్మాయి బోరున ఏడ్చి నా కాళ్ల మీద పడింది....
అప్పుడు చెప్పింది.....నేను ప్రేమించి పెళ్లి చేసపకొన్నానండీ....మా వాళ్లు ఆ దిగులుతో మరణించారని.
ప్రతి రోజూ కాకులకు అన్నం పెట్టు తల్లీ అని దీవించి పంపాను.....
ఇదుగో ఆ అమ్మాయి ఫోను చేసింది ఇప్పుడే......రాత్రి కలలో వాళ్ల అమ్మా నాన్నలు కనిపించారంట....
పై సంక్రాతికి నీకు పిల్లలు తప్పక పుడతారమ్మా అని దీవించాను.....
మాట ఇచ్చాను....ఇక నిలబెట్టడం అమ్మ వంతు.....
భాస్కరానంద నాథ...15-01-2017

శ్రీవిద్యోపాసకులు

శ్రీవిద్యోపాసకులు ఎప్పుడూ తర్కించరు, వాదించరు, తప్పును ఖండిస్తారు,  చూపిస్తారు. విని తెలుసుకొంటే ఉత్తములు అవుతారు...లేదంటే ఎవరి కర్మ వాళ్లు అనుభవిస్తారు. నిత్యం మహా షోడశిీ మంత్ర జపంలో రమిస్తూ వుండే వాళ్లకి ఆడ, మగ అనే తేడా వుండదు. చిన్న పెద్ద తేడా కనిపించదు, అందరూ బాలా త్రిపుర సుందరులుగా 8 ఏండ్ల బాలబాలికలుగా కనిపిస్తూవుంటారు. ఏవ్వరి మీద అక్కసు, ద్వేషం, పగ అసలు వుండదు....పగ కక్షలు వున్న వారి దగ్గరకు కామాక్షి రాదు....అమ్మ మాతృ స్వరూపిణి...కావున అమ్మను పూజించే వాళ్లు కూడా మాతృ సమానులౌతారు. శ్రీవిద్యోపాసకులకు కల్లాకపటం తెలియదు ఎందుకంటే వాళ్లు బాలా స్వరూపులుగా, వున్నది వున్నట్లుగా మాట్లాడుతూ వుంటారు. వ్యక్తిగత పగలు ద్వేషాలు తెలియవు వారికి. సమస్త ప్రాణి కోటిని అష్టావర్ష భవేత్ అన్నట్లుగా 80 ఏండ్ల ముసలి వాళ్లు కూడా 8 ఏండ్ల బాలికామణిలాగ కనిపిస్తూ వుంటుంది. అదే శ్రీవిద్యోపాసన....నరనరాలలో అమ్మ తనం నిండిపోయివుంటుంది...జగన్మాత లాగ మాట్లాడుతూ వుంటారు.....ప్రపంచంలో వున్న కుళ్లు కుతంత్రాలను చూసి బాధపడుతూ వుంటారు, ఓక్కోసారి ఆనంద తాండవం చేస్తూ వుంటారు....కడు విచిత్రంగా ప్రవర్తిస్తూవుంటారు....మన భావనలకు అందరు...ఎవ్వరినీ గుర్తు పెట్టుకొని పగ సాధించడం అనేది అసలు వుండదు, అహంకారం వుండదు.
ఈ లక్షణాలతో అంబ పూజ చేయలేరు, నిత్య శ్రీచక్రార్చన చేయలేరు.....ఎవరిలో ఈ దుర్గుణములు వుంటాయో వారు శ్రీచక్రం ముందు కూర్చోలేరు.....తప్పు చేస్తే నెత్తి కొడుతుందని దేవీ ఉపాసకులకు బాగా తెలుసు....గురుపరంపరకు మచ్చ రానీయరు.  సాంప్రదాయ శిష్య పరంపరలో వచ్చిన ఉపాసకులను అనుక్షణం వారి గురు దేవుళ్లు, గురు త్రయం కాపాడుతూ వస్తుంది....చేసిన పొరబాట్లను గురించి తక్షణమే వారికి స్వప్న రూపంలో సమాధానాలు దొరుకుతూవుంటాయి.
శ్రీవిద్యా పూర్ణదీక్షాపరుల యోక్క మానసిక స్థితి కడు బిన్నముగా వుంటుంది...వారు అన్న ప్రతి మాటకూ ఓక అర్థం వుంటుంది....అర్థం లేకపోతే అర్థం కల్పిస్తుంది ఆ కామాక్షి ...అది ఆమే భాధ్యత.
వీరు అహంకారంతో, ఆగ్రహంతో ఏప్పుడూ మాట్లాడరు.....అయితే అలా కనిపిస్తూ వుంటారు కారణం వారి వెనుక శ్రీ భవానీ వున్నది అని నమ్మకంతో....వీరు నిద్రపోయేటప్పుడు అమ్మ ఓడిలో పడుకొని నిద్రపోతారు....పూర్ణవిద్యాపరులు అంటే సాక్షాత్తు స్వయం కామాక్షీ స్వరూపులు. ఆ స్పృహలోనే నిత్యం వారు మెదులుతూ వుంటారు,  కావున వారు అన్న మాటలు నిత్య సత్యాలు అవుతాయి...
అహం భావయే భవానీం....అని ఊపిరి పీలుస్తూ వుంటారు....అటువంటి భవానీ స్వరూపమునకు కొందరిమీద కాఠిన్యం, కొందరి మీద లాలిత్యం వుండదు....శ్రీవిద్యోపాసకులతో మాటలాడే వ్యక్తుల యోక్క భావనలు తమంతట తాముగా బయట పడుతాయి....అందుకొని చాలా జాగ్రత్తగా మసలుకోవాలి....ప్రకృతిని శాసించే మంత్ర శక్తులు వీరి దగ్గర ఎక్కువగా వుంటాయి.....వీరి శరీరం మంత్రపూరితం అయ్యి వుంటుంది, పైకి అతి సాధారణముగా కనిపించినా లోన అతీంద్రియ శక్తులతో మూల ప్రకృతితో తాదామ్యత చెంది అణుసంధానమై వుంటారు...అందుకే తమలో తాము నవ్వుకొంటూ వుంటారు....నీవు పొగడినా, తిట్టినా ఒక్కటే విధముగా నవ్వుతూ వుంటారు.
చిన్న పిల్లల మనస్త్వత్వంతో ఆడుతూ పాడుతూ వుంటారు.....
కరుణ కలిగితే అపారమైన సహాయం చేస్తారు, తమ పుణ్యం కూడా ఆఖరాకి తమ ప్రాణాలు సహితం ధారపోస్తారు.....అయితే ఎట్టి పరిస్థితులలోనూ ఎదుటి వారి ప్రాణాలు తీయరు. కారణం అమ్మ ప్రాణ స్వరూపిణి, మాతృ స్వరూపిణి ....ప్రాణాలు ఇవ్వడమే వీరి లక్ష్యం.....పూర్ణ దీక్షాపరులైన శ్రీవిద్యోపాసకులు మనతోనే తిరుగుతూ గుంభనంగా సాధన చేస్తూ వుంటారు....ఇటువంటి వారికి ఓక్కపూట భోజనం పెట్టినా లేక ఒక్క అనరాని మాట అన్నా అది వెయ్యింతల ఫలితాన్ని ఇస్తుంది....
శ్రీచక్రోపాసన అంటే సమస్త సృష్టిని, సమస్త లోకాలను,  ముక్కోటి దేవతలను త్రిశక్తి సహిత త్రిమూర్తులను, ఆ కామకామేశ్వరులను ఏకకాలంలో అర్చించినట్లు లెక్క.....
సాక్షాత్తు శ్రీదేవీ స్వరూపమైన శ్రీవిద్యోపాసకులు ఓక్క వారి గురువలకు తప్పించి లోకంలో మరెవ్వరి పాదములకూ నమస్కరించరు.....ప్రతి ప్రాణిలోనూ మాతృ భావన చేసి, మాతృ మూర్తిగా దర్శిస్తూవుంటారు.....వీరి శరీరభాగములలో శ్రీదేవి నాట్యమాడుతూ వుంటుంది...అదే శ్రీవిద్యోపాసన. భానా.
చాలా చాలా కష్టమైన విద్య.......నిలుపుకోవడం చాలా కష్టం..

వీరు ఏవ్వరి దగ్గర నుంచీ ఏమీ ఆశించరు....వీరికి కావలసిన వన్నీ అమ్మ సమకూర్చి పెడుతూ వుంటుంది...నోటిలోమాట నోటిలో వుండగానే సకలాభీష్ఠదాయిని తధాస్తు ..అని అంటుంది. భానా.
వీరు కదులుతూ వుంటే అమ్మ వారు కదులుతూ వుంటుంది....ఆర్తి వీరి కళ్ళల్లో,  మాటలలో కనిపిస్తూ వుంటుంది. అమ్మతనం వీరి చేతలలో కనిపిస్తూ వుంటుంది.

పాదుకాంత పూర్ణదీక్షాపరులుగా వున్న వారిని మనం వ్రేళ్ళ మీద లెక్క పెట్టవచ్చును....పూర్వ జన్మ సుకృతం, పుణ్యఫలం, గురువుల అనుగ్రహం లేకపోతే పూర్ణదీక్ష రాదు....వచ్చినా నిలబడదు...
ఇది యోగ విద్య, బ్రహ్మ విద్య, ఆత్మ విద్య, మోక్ష విద్య....
అటువంటి మహా యజ్ఞమును చేస్తున్న మహా పురుషులకు నమస్కరిస్తూ....
.....ఆచార్య భాస్కరానంద నాథ